Genç yönetmen yeni filmi için yüzü düzgün, kamera karsisinda rahat,
düs gücü geliskin bir kadin oyuncu ariyordu.
Gazeteye ilan vererek adaylari davet etmisti.
Gün boyu pes pese girdigi mülakatlardan yorgundu.
O, kendine yeni bir kahve koyarken, siradaki oyuncu adayini içeri
aldilar.
Alimli genç kiz, yüzünde merakli bir tebessümle deneme kamerasinin
karsisina oturdu ve yönetmenle sohbete basladi.
Adi Emile Muller’di. Yazının devamını oku »
0
Türkiye’de wireless (kablosuz internet) kullanımı hızla artıyor. Wireless kullanıcıları kendilerini bekleyen tehlikeden habersiz.
İnternetin tehlikelerini anlatan güvenlik uzmanı İnan Taptık, “Wireless (kablosuz internet) üzerinden aldığınız ve yolladığınız e-mail’lerden bankacılık bilgilerinize kadar ekranınızdaki her şey başkaları tarafından okunabiliyor” dedi. Yazının devamını oku »
Koskoca boyutları, tipsiz görüntüleri, kocaman lastikleri… Buna binen nasıl biniyor ya? Ne anlıyorlar hiç bilmiyorum” derken birden kendimi enduro-sever buldum 🙂 Sonra bu yazıyı yazmak istedim “enduroyu hiç düşünmeyen” diğer insanlara da katkım olsun diye. Umarım sizlerin de aklına “enduro mu alsam ki?” gibisinden bir soru yerleştirebilirim.
Çoğu motosiklet sevdalısında (neden böyle dediğimi sonra açıklayacağım) küçük yaşlarda başlamıştır motosiklet tutkusu ve “Ben motosiklet kullanmalıyım” dediklerinde daha reşit olmamışlardır. Bende bu tutku hiç de küçük diyebileceğim bir yaşta başlamadı. Aslına bakarsanız bu sevdaya düşeli çok zaman da olmadı. İki ay önce rutin web sitesi ziyaretlerimde, bir otomobil ilanları sitesinin motosiklet sayfasına takıldı gözüm. Oradaki motosikletleri izlerken uzun zamandır bisiklet sürmediğimi (en son 8-9 sene önce) hatırladım. O zamanlar bir BMX bisikletim vardı. Bütün çocuklar bisiklet üzerinde ellerini bırakarak sürmek gibi atraksiyon yaparken ben daha sıkı sarılır ve uzakları gezmek isterdim bisikletimle (vitessiz, 3 4 kere değişmiş ve 400 500 metre gittikten sonra ısırgan otu üzerinde oturduğun hissi veren seleye sahip bir bisikletti). Boyumun da uzamasıyla bisiklet yanımda maket gibi kalmaya başlamıştı. Yazının devamını oku »
Bu başlığın konusu “bulunduğumuz tarihe en yakın kim aşık oldu” gibi bir şey değil. Sadece her sevgilide yeni bir aşka mı başlıyorsunuz, yoksa aşkınız aynı da sadece başrol oyuncuları mı değişiyor bunu sorgulamanızı sağlamak istiyorum.
Bir gün gelir, biriyle tanışırsınız ve “işte aradığım sevgili” dersiniz kendi kendinize veya zaten tanıdığınız birisidir bu şahıs, siz sadece o gün biraz daha farklı statüde düşünürsünüz onu. Hisleriniz karşılıklıysa şanslısınızdır çünkü mutluluk yolunda dev sayılabilecek bir adımı atmışsınızdır. Yazının devamını oku »
1986 yapımı usta gitarcı Steve Vai’in oynadığı ruhunu şeytana satma ve blues ile ilgili harika bir film. Steve Vai, Paganini’nin 5. Caprice’ini yorumluyor filmde ve filmin aşağıda verilmiş unutulmayan muhteşem bir sahnesi var.
Ortaokulun adı fen bilgisi olan ve nihayetinde bana işkence gibi gelen derslerinde kulağımda bir walkman kulaklığı ile tanıdım onu. Daha doğrusu zaten tanıyordum, adını bilmeye ve resmini görmeye tanımak denirse. Sol kulağıma taktığım kulaklıktan kulağıma üç kere “dostum” kelimesi söylenmişti öğretmenin sindirim sistemini anlattığı sırada. Bir an için imam kulağıma sesleniyor sandım ama sonradan öğretmenin bizi sindirdiği sırada ben de bu şarkıyı sindirdim. Yazının devamını oku »
“Yabancılaşma nedir” sorusunu cevaplamakla başlayalım konuya. Sosyolojik yanı ile ilgileneceğimiz “yabancılaşma” kelimesinin tanımını şu şekilde yapmamız mümkün: “Belli tarihî şartlarda insan ve toplum etkinlikleri ürünlerinin, bu etkinliklerden bağımsız ve bunlara egemen olan unsurların değişik biçimde kavranması”.
Konuya geçmeden önce hemen “aşk”ın da sözlük tanımını yapalım: “Aşırı sevgi ve bağlılık duygusu” Yazının devamını oku »
Hayatın “tek mi çift mi” oynadığı zamanlarda inadına çift diye bağırırdım. “Tek” beni çok korkuturdu çünkü. Oysaki alışmıştım artık tek olmaya, çoklar arasında. “Yalnız insan” ne demektir? O an için etrafına baktığında kimseyi göremeyen mi, yoksa etrafında birileri olduğu halde onu başka şeyler düşünmekten alıkoyacak bir gücün olmaması mı? İşte yine yalnızım… Var olduğu halde yoktan öteye geçemeyen insanlar kalabalığında yine yalnızım. Senin kimi düşündüğünden habersiz, kalabalığa inat, ben yine seni düşünüyorum. Ve ben yine yalnızım. Yazının devamını oku »
Senden sonra… Nedir senden sonra? Alkolünde az miktarda kana rastlanması mı, ve sonucunda umut denilen düz çizgide doğru düzgün yürüyülememesi mi? Doğru da düzgün de seni bilirdim hayatımın en güzel yıllarında. Güzeldi çünkü bir çok duyguyu anlamlandırabildiğim bir yer vardı. Ah o gözlerin… Mavinin gökyüzünden sonra en çok yakıştığı yerdi gözlerin. Yazının devamını oku »
Onur Özdemir 