Düş Gücü – Düş (Film)

Yayınlandı: 20 Aralık 2008 / Videolar

Genç yönetmen yeni filmi için yüzü düzgün, kamera karsisinda rahat,
düs gücü geliskin bir kadin oyuncu ariyordu.
Gazeteye ilan vererek adaylari davet etmisti.
Gün boyu pes pese girdigi mülakatlardan yorgundu.
O, kendine yeni bir kahve koyarken, siradaki oyuncu adayini içeri
aldilar.
Alimli genç kiz, yüzünde merakli bir tebessümle deneme kamerasinin
karsisina oturdu ve yönetmenle sohbete basladi.
Adi Emile Muller’di.
Kisa hasbihalden sonra yönetmen degisik bir sey denemis olmak için
“Çantanizi açip bana içindekileri birer birer anlatir misiniz?” dedi.
Genç kiz arkadaki çantaya uzandi.
Fermuvarini açti.
Önce eline gelen iri kirmizi elmayi çikarip anlatti:
“Bu elmayi sabah tezgah basinda meyvelerini parlatirken gördügüm manav
hediye etti. Çok istahli bakmis olmaliyim.”
Sonra bir kitap çikardi.
Henüz kitabin ilk sayfalarinda oldugunu ve okudugu satirlardan çok
etkilendigini anlatti. Romanin bas kahramaninin dalaverelerinden söz
etti.
Ardindan bir gazete çikardi:
Is araniyor ilanini orada okumustu. Listede, basvuracagi baska isler
de vardi.
Sonra makyaj çantasi, ajandasi ve not defteri…
Yönetmen, bu sonuncudan rasgele bir sayfa çevirip okumasini isteyince
defteri açip mahcup bir edayla okudu genç kiz…
Özel duygulardi okuduklari…
Derken çantanin gizli bölmesine atti elini…
Oradan iki fotograf çikardi.
Biri uyuyan genç bir adam fotografiydi:
“Sevgilim” diye açikladi:
“Fotograf çektirmeyi hiç sevmez de… Ancak uykudayken çekebiliyorum
fotografini…”
Ikinci fotografin annesinin evlenmeden önceki hali oldugunu söyledi. O
halini simdikinden daha çok seviyordu.
Genç kizin, çantadan çikarip büyük dogallikla anlattigi her bir nesne,
bir yapbozun parçalari gibi onun hayatindan kesitler sunuyordu.

Bu oyun, 15 dakika kadar sürdü.
Sonunda yönetmen Emile’e tesekkür etti.
Çikarken kapidaki görevliye telefonunu birakmasini söyledi.
“Arkadaslar gelecek hafta sizi arar” dedi.
Emile çikarken, yönetmenin asistani girdi içeri…
Disarida bekleyen daha pek çok aday vardi.
Yönetmen gerindi.
Kisa bir mola vermek istedigini söyledi.
Hala aradigini bulamamisti.
Yeni bir kahve doldururken karsisindaki sandalyeye asili çantaya
ilisti gözü…
Biraz önce içindekilerin birer birer anlatildigi çantaydi bu…
Telasla asistanini uyardi:
“Giden kiz çantasini unutmus, hemen kosup yetistirsene…”
Asistan kiz sandalyeye bakti ve “Yoo… O benim çantam” dedi.
Yönetmen, koltugundan ok gibi firlayip kapiya segirtti.
Aradigi oyuncuyu bulmustu.

* * *

20 dakikalik bu siyah – beyaz Fransiz filmini geçen hafta, 10. Avrupa
Filmleri Festivali’nde izledim.
Kisa filmin adi, filmdeki kizin adiydi:
“Emile Muller”
Yönetmeni:
Yvon Marciano…
Konusu:
“Hiçbir güç, düs gücü kadar güçlü degildir.”

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s