Bir İshaksın Bir Cemil – Yılmaz Erdoğan (Tiyatro)

Yayınlandı: 22 Aralık 2008 / Her Telden, Yazılar

– I –

Bir cezaevinin iki kişilik hücresinde İshak.. Yaşı yirmi beş… Kürt olduğu yüzündeki çizgilerden ve bıyıklarından anlaşılıyor.. İki kişilik ranzanın üst bölmesinde kalıyorlar : İshak ve pantolonu.. İshak yatağının altına koyduğu pantolonunu sinirle çıkarır.

İSHAK – Allah belasını versin… ütülenmemiş yine… Sonra sesler.. Gürültüyle açılan hücre kapısı… Gardiyan otuz yaşlarında, uzun sayılabilecek boylu ve her yanında işkence izleri bulunan adamı hücrenin ortasına itti:
Cemil.
GARDİYAN – Gir içeri.. Şimdilik iki kişi iadere edeceksiniz. İshak, bak sana arkadaş getirdim Dırlaşmayasınız ha!
İSHAK – Ağbi bizim mektup işi ne oldu? Postalayacaksın? Getireyim?
GARDİYAN – Sana kaç defa diyeceğim ulan! Zahmetimizin karşılığı ne olacak?
İSHAK – Para verdim ya?
GARDİYAN -O yazmak içindi.. Postalamak için de isterim!
İSHAK – Ziyaret günü gelsin.. Şimdi kuruşum yoktur.
GARDİYAN – Uzun etme hadi.. Para yoksa mektup da yok!
Gitti Gardiyan… Gürültüyle kapandı kapı…
İSHAK – Ula ben senin… Sen namussuz bir adamsın oğlum.
CEMİL – Merhaba kardeş.. adım Cemil…
İSHAK – Bene nesi? Sene soran mı var? Benim ki de İshaktır.. Ama mektup kaldı.. Göndermiyor puşt…
CEMİL – Ne mektubu?
İSHAK – Mektup işte.. Göndermiyor puşt gardiyan…
CEMİL – Çok mu önemli bu mektup?
İSHAK – Çok mühim.. Mektup olmazsa idam var.., ama…
CEMİL – İdam mı?
İSHAK – He ya, idam.. Gönderseydi iyi olacaktı. Çok iyi olacaktı..
CEMİL – Suçun nedir İshak kardeş?
İSHAK – Cinayet.
CEMİL – Kimi vurdun?
İSHAK – Kardaşımı.. Yani kardaşım gibiydi ama vurduk işte… Kader…
CEMİL – Kader mi?
İSHAK – Kan davası işte.. Kan davası olunca kardaş da vurur kardaşı…
CEMİL – Hâlâ kan davası ha?
İSHAK – Mecbur ettiler.. Edemem dedim.. Lezgin kardaşımdır, beraber geven toplamışık.. Eline diken batsa parmağım kanar dedim ama.. Samanlığın orada vurdum Lezgin’i. Öyle bir süzüldü ki kan, sandım kendi kanımdır.. Kendimi de vuracaktım!… Valla!.. Yetiştiler.. Bırakmadılar.
CEMİL-Eee?
İSHAK – İdam verdiler.
CEMİL – Bozmadılar mı karan?
İSHAK – Ne bozacaklar? Cörmüşüm, çekmişim, vurmuşum.. Hafif sebep yoktur.. Cumhurbaşkanı affedecek olmasa asacaklar.. Sen kimi yurdun?
CEMİL – Bilmem…
İSHAK – Nasıl? Suçun nedir?
CEMİL – Siyasiyim…
Kanı çekildi İshak’ın…
İSHAK – Ne? Siyasi misin? Siyasisin he?
Saldırdı parmaklıklara…
İSHAK – Gardiyaaan! Gardiyaaan!
Geldi Gardiyan…
GARDİYAN – Ne var ulan ne oldu?
İSHAK – Ula niye demisen, bu siyasidir!
GARDİYAN – Ne olmuş?
İSHAK – Sene kurban olurum, söyle bunu başka yere koysunlar. Sayın cumhurbaşkanı duysa ki, ben bir siyasiyle kalıyorum, beni de öyle zanneder, mümkünü yok affetmez!
GARDİYAN – Bağırma be! O siyasiyse sen de katilsin! Beni bir daha fuzuli yere çağırırsan, kırarım kafanı ona göre!
Çıktı Gardiyan… Kaldı İshak…
İSHAK – Ulan ibne! Dinime imanıma bu gardiyan namussuzdur! Ne desem yapmıyor.. Mektubu da göndermiyor…
CEMİL – Ne mektubudur bu?
İSHAK – Seni alakadar etmez!
CEMİL – Merak ettim.
İSHAK – Etme! Benimle konuşma sen! Ne konuşisin!?
CEMİL – Peki İshak, nasıl istersen..
Bir çocuk küslüğünü biriktirdiği dakikalar.. İshak, bir sigara yaktı sonra.. Bir nefes… Sigaraya baktı, Cemil’e baktı. Durdu…
İSHAK – İçersin?
CEMİL – Verirsen, içerim.
Sigarayı uzattı İshak
İSHAK – Tamam, onu iç git…
CEMİL – Nereye gideyim İshak?
İshak, bu sorunun yanıtı için her şeyini verebilirdi! Pantolonunu mesela,..
CEMİL -Barıştık mı?
İSHAK – Sene bir şey soracağım.
CEMİL – Sor..
İSHAK – Siz niye sevmisiniz bizim muhtarı?
CEMİL – Hangi muhtarı?
ISHAK – Bizim muhtar canım Kinyas Ağa! Onun için diyiler ki hükümetin adamıdır, faşiştir..
CEMİL – Faşist mi?
İSHAK – He… Ula bizim muhtar faşiş olsa ne olacak? Okuması vardır, yazması yoktur!
CEMİL – Ben sizin muhtarı nereden tanıyayım İshak?
İSHAK -Bütün siyasiler Onu tanıyor.. Sen nasıl tanımisin
CEMİL – Ben senin bahsettiğin siyasileri de tanımam.
İSHAK – Tanımimisin?.. Ula daha sizin birbirinizden ha beriniz yoktur!.. Peki, madem sen muhtarı tanımıyor sun, niye diyisin ki faşişttir, haindir?
CEMİL – Ben öyle bir şey demedim.
İSHAK – Asıl hain sizsiniz!
CEMİL – Niye?
İSHAK – Hiç yerinizde durmisiniz ki! Her işi karıştırisi niz. Yalandır?
CEMİL – İshak.. Bak, biz istiyoruz ki, kötü giden işler iy olsun.. her şey daha güzel olsun. Sen daha iyi yaşa. Yani, aslında biz ne yapıyorsak senin içindir!
İSHAK – Benim için? Yani siz benim için mi çalışisiniz?
CEMİL – Tabii..
İSHAK – Yani bu kadar insan benim için çalışi, öyle mi?
CEMİL – Öyle.
İSHAK – Onun için mi kıçımızda donumuz yoktur?.. Siz maynaksınız maynak!
CEMİL- Nedenmiş o?
İSHAK – Kimseyi sevmisiniz! Ağaya bile kızisiniz.. Nedir? Korucu olmuş! Olacak tabii…
CEMİL – Korucu muydun sende?
İSHAK- …. Yok.
CEMİL – Niye korucu olmadın?

İSHAK- ………..
CEMİL – Neden seviyorsun ağayı?
İSHAK – Sayesinde ekmek yiyiyoruz.
CEMİL – Bence, ağa sizin sayenizde ekmek yiyor.
İSHAK – Nasıl?
CEMİL – Siz çalışıyorsunuz, ağa kazanıyor, öyle değil mi?
İSHAK – öyledir. Ağanın işi kazanmak, marabanın ki çalışmak. Yazı böyledir.
CEMİL – İşte o yazıyı değiştirmek istiyoruz. Diyoruz ki çalışanlar kazansın.
İrkildi İshak….
İSHAK – Yavaş konuş ula! Bir duyan olacak, yakacaksın beni! Ondan sonra, işin yoksa hapislerde çürü!
CEMİL – Zaten hapisteyiz İshak…
İSHAK – Olsun! Sus! Başımıza bela gelir!
CEMİL – Zaten idam yemişsin, daha başına ne gelecek!?
Durdu İshak.. İshak kırılmış, Cemil söylediğine pişman…
CEMİL – Kusura bakma İshak… öyle demek istemedim… Ağlamaklı oldu İshak..
İSHAK – He, idam yemişik.. Ama anama mektup yazdırdım.. Çıkacak sayın cumhurbaşkanına, o da affedecek beni.. Affediyor, kanunda yeri var!.. Ama göndermiyor mektubu puşt gardiyan!
CEMİL – Okuman yazman var mı senin? İSHAK -Yoktur…
CEMİL – Mektubu kim yazdı?
İSHAK – Gardiyan.. Yazmak için bütün paranı aldı, göndermek için kalmadı.
CEMİL – Parayı düşünme, o kolay da.. Şu mektuba bakalım bir..
Yalansız, oyunsuz bir sevinçle sıçradı yatağa İshak.. Mektubu çıkardı yatağının altından…
ISHAK – Buyur…
Okudu Cemil.. Kızmadı, iğrendi.. İnsanın bilincini çevre koşulları… Ama alçaklık genetik sanki….
CEMİL – Alçak herif…
İSHAK – Ne oldu?
CEMİL – Yok bir şey.. İshak, yeni bir mektup yazalım…
İSHAK – Sebep?
CEMİL – Bu pek olmamış da…
İSHAK – Oku hele..
CEMİL – Boşver.. Yenisini yazarız.
İLHAK – Oku diyem Cemil, bir kahbelik var bu işte! Oku!
CEMİL – Peki…
Çaresiz, okumaya başladı Cemil…
CEMİL – ‘Sevgili neneciğim, dedemle aranız nasıl? Yatakta neler yapıyorsunuz? Dedemin kuşu kalkıyor mu? Sana ve dedemin kuşuna selam ederim!.. Yavşak torunun İshak!”
Kaldı İshak.. Baktı.. Düşündü.. Bekledi…
İSHAK – Böyle mi yazmış.. Ben öyle demedim ki!.. Ben dedim ki.. Anneme söylesin.. Cumhurbaşkanı için.. Ben onun anasını…
Çığlıklara sığınıp, saldırdı parmaklıklara…
İSHAK – Puuuşt! İbneeceee! Kahbe oğlu kahbe! Ula bu ne biçim mektuptur! Paramı ver ulan.. Paramı…
Dizlerinin üstüne düştü İshak.. Ağladı.. Yanına sokuldu Cemil. Hücrelerin bulunduğu taraftan bir türkü duyulmaya başladı:
Bir mumdur iki mumdur.
Bir mumdur iki mumdur.
İshak’ın yanına sokuldu Cemil.
CEMİL – Ağlama İshak, ayıptır.. Yazarız yenisini… Gardiyanın sesi duyuldu birden…
GARDİYAN – Gel ulan buraya, yavşak!.. Uzat elini, uzat! uzat!
Uzattı İshak titreyen parmaklarını, parmaklıklar arasından.. Beş kez, ard arda acıyla kırptı gözlerini…
GARDİYAN – Küfredersin ha! Yürü bakalım şimdi..
Gardiyan ve cop, çıktılar.. Sustıı İshıak.. Sıktı yumruğunu.. Yatağına çıktı ve ,sessizce ağlamaya başladı…
CEMİL – Üzülme İshak, geçer birazdan.
İSHAK – Öyle değil Cemil… Ben çok dayak yemişim. Ama böylesi zoruna gidi insanın. Ben bugün yarın çıkacağım, beni dövmeye ne lüzum var değil mi?.. Ne kadar zalimdır..
Yastığının altını kurcaladı. Bir avuç şekerli çiklet.. Bir ta nesini Cemil’e uzattı, burnunu çeke çeke…
İSHAK – Al.. sakız…
CEMİL – Sakızı nereden buldun İshak?
İSHAK – Bulmuşum işte.. Çok seviyorum ama şekeri gi dince hoş değil…
CEMİL – Kağıt-kalem var mı, mektup için? İSHAK – He, getirmişti o ibne.
İshak yine, çocuk heyecanını giyindi ve aceleyle hazır etti, kağıt-kalemi…
İSHAK – Cemil… Sağolasın…
CEMİL – Bırak şimdi.. Hadi söyle…
İSHAK – Yaz!.. Eüzübillahimineşşaytanirracim, bismilla hirrahmarıirrahim..
CEMİL – Biraz yavaş söyle İshak, nasıl yazılır bu?
İSHAK – Yahu ben bilsem, sana niye yazdırayım?
CEMİL – Bunun yerine “sevgili anacığım” diye başlasak?
İSHAK – Kafire bak! Hiç besmelesiz işe başlanır mı? Yaz.. Bismillahirrahmanirrahim… Anacığım nasılsın, anacığım amcam nasıl, anacığım amcamoğulları nasıl, anacığım dayım nasıl…
CEMİL – İshak, bütün köyü sayacak mıyız?
İSHAK – Hepsini sormazsam, küserler.
CEMİL – Bari şunları anacığım parantezine alalım.
İSHAK – Ne?
CEMİL – Yani, her seferinde anacığım anacığım demeyelim.
İSHA – Yahu sen yazacaksın, yoksa yok? Tamam, ver ben kendim . yazamam!
CEMİL – Kızma İshak, yazıyorum söyle…
İSHAK – Anacığım kardaşlarım nasıldır? İyidirler? Beni soracak olursanız, çok çok iyiyim, çok şükür rahatım yerindedir…
İshak’ın yüzüne baktı Cemil.,
İSHAK – Üzülmesinler, biliyorsun?.. Yaz… Anacığım, bu rada bir gardiyan var, kendisi puşttur!
CEMİL – Bunu yazamayız İshak.. Gitmez mektup.
İSHAK – Niye?
CEMİL – Okurlar, göndermezler.

İSHAK – O zaman de ki, gardiyan sanki puşt gibidir!
CEMİL – Böyle de olmaz.
İSHAK – Tamam de ki, bizim gardiyan için puşttur diyi ler ama öyle değil!
CEMİL – İshak!. Gardiyanı hiç karıştırmayalım.
İSHAK – Öyle olsun. Anacığım sayın cumhurbaşkanı idamları affediyormuş.. Muhtara söyle, seni sayın cumhurbaşkanına götürsün.. Sen de vaziyeti anlat.. Diyiler ki, cumhurbaşkanı iyi adamdır, affeder.. Anacığım büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öperim. Oğlun İshak Tamamdır?
CEMİL – Tamamdır İshak.
İSHAK – Cemil kardaş, benim yerime bir imza atarsın? Hani desinler, bizim Ishak okur-yazar olmuş, keyifleri gelsin…
CEMİL – Peki İshak, olur.
Kağıdı katlayıp verdi Cemil.. Kağıdı yatağın altına koydu İshak.. Pantolonuna takıldı yine…
İSHAK – Yahu düzgün olmamış.. İki aydır üstüne çıkıyorum, olmuyor.
CEMİL – Ne yapacaksın onu?
İSHAK – Çıktığım gün giyeceğim, köye giderken…
CEMİL – Haa… öyle ya…
Kalktı Cemil.. Yürüdü parmaklıklara… Baktı karşılara…
CEMİL – Şimdi bahardır… Belki yağmur… Belki hâlâ biraz kar…
İSHAK – Nereye bakisin sen?
CEMİL – Dağlara.
İSHAK – Hangi dağlara?
CEMİL – Cilolara.. Ağrı’ya.. Şu karşıdakilere işte.
İSHAK – Hani? Birşey görünmi ki!
CEMİL – Görünüyor İshak! Nergislerin kokusu bile geliyor, bak Mis gibi…
İSHAK – Hani!… Peeeh! Bok kokuyor, sen zannedisin çiçektir! Ben diyorum siz maynaksınız, inanmisin!
CEMİL – Biraz hayal gücünü kullansana İshak?
İSHAK – Ne?
CEMİL – Görmek istersen görürsün!.. Yani…
İSHAK – Yahu görünmi ki birşey!
CEMİL – Görünüyor!
İSHAK – Görünmi!
CEMİL — Görünüyor işte!
İSHAK – Görünmi! Aha, bakıyorum, birşey yoktur, aha kokluyorum bok kokuyor!.. Siz maynaksınız maynak!
CEMİL – Kes şunu artık be Biz manyak filan değiliz. Ayrıca maynak denmez, manyak denir.
İSHAK- E, tamam biz ne diyoruz, maynak!
CEMİL – Allah’ım, sen ne biçim adamsın be! Nasıl bu kadar düz olabiliyorsun? Hiçbir şeyin farkında değil sin! Hiçbir şeyi anlamıyorsun! Senin için, senin yü zünden burada olduğumu bile bilmiyorsun!!!
İSHAK – Seni ben mi çağırdım!?
Kaldı Cemil… Yine pantolonuna saldırdı İshak…
CEMİL – Ne yapıyorsun?
İSHAK – Pantolonumu ütülüyorum!
CEMİL – Boşuna uğraşma, ütülenmeyecek o!
İSHAK – Ütülenecek!
CEMİL – Ütülenmeyecek!.. Hiçbir zaman!
İSHAK – Ütülenecek! Hem de buz gibi! Çıkınca giyeceğim. Köyde demesinler, koskoca cumhurbaşkanının affettiği adamın pantolonu ütüsüzdür!.. Oturacağım divanhanede, ayağımda bu pantolon! Herkes gelecek geçmiş olsuna, ayağımda bu pantolon! Çay getirecekler.. Ayağımda bu pantolon!… Ulaaaa! Mektubu unut tuk.. Cemil, verelim?
CEMİL – Verelim…
İSHAK – Cemil.
CEMİL- Hı?
İSHAK – Kızdın bana?
CEMİL – Yok.. Kızmadım İshak.. Korkuyorum.
İSHAK – Niye korkisin?
CEMİL – Ölümden İshak…
İSHAK – Korkma ula, beni öldürmeyecekler, mektup yazdık ya!
CEMİL – Ya beni?
İSHAK – Seni? Sen de mi?
CEMİL – Ya.
ISHAK – E, sen de mektup yaz… Sayın cumhurbaşkanı iyi adamdır, seni de affeder!
CEMİL – Senin sayın cumhurbaşkanın beni affetmez.
İSHAK – Aha, siz böylesiniz işte! adam affedecek, sen is temisin!
CEMİL – Tamam İshak, çağır şu gardiyanı hadi! Dışarı seslendi İshak…
İSHAK – Gardiyaaan! Ula Gardiyaaan!
Girdi gardiyan…
GARDİYAN – Ne var gene?
İSHAK – Mektup! Senin yazdığın değil ama… O çok güzeldi!
CEMİL – İshak! Parayı ver…
Cemil ‘in uzattığı parayı aldı İshak…
İSHAK-Sağol.. Çıkınca öderim..
CEMİL- Ver şunu İshak!
tüzük parayı ve mektubu verdi gardiyana… Gitti gardiyan..
Gitti mektup…
İSHAK – Mektup işini de hallettik. Kaç günde gider?
CEMİL – Bilmem.. Bir hafta da falan…
İSHAK – Bir haftada gitse, bir haftada annem cumhur- başkanına gitse, iki hafta.. E, o zaman iki hafta sonra ben çıkarım, öyle değil mi?
CEMİL – Öyle…
Hücrelerin olduğu bölümden türkü duyulmaya başladı yine:
SES – Bir mumdur iki mumdur.
Bir mumdur iki mumdur.
Bir mumdur iki mumdur…
Metal sesli insanların bağırtıları duyuldu sonra:
SESLER – Kes ulan şunu ibne! Bizi deli mi edeceksin! Adını söyle ulan adını!
Cemil parmaklığa gitti.. Kulak kesildi…
CEMİL – İshak, kim bu türkü söyleyen?
İSHAK – Bilmiyem.. Siyasidir.. Devamlı bu türküyü söyli.. O da siyasidir.. Maynaktır…
Cemil’in ters baktığını görünce, hemen konuyu değiştirdi İshak…
İSHAK – Bence cumhurbaşakın seni de affeder.
CEMİL – Niye affetsin ki?
İSHAK – Çünkü akıllı adamdır. Biliyor ki idam yanlış tır.. Şimdi, ben birini vurdum, mahkeme de beni vursa, lazım biri de mahkemeyi vursun: e, kan davası da böyledir..
CEMİL – Sen nereden biliyorsun, cumhurbaşkanının akıllı bir adam olduğunu?
İSHAK – Biliyorum tabiii. Akıllı olmasa cumhurbaşkanı olabilir mi?
Ishak, yatağın altından pantolonunu çıkarırken, bir tomar jelatinli kağıt saçıldı yere…
CEMİL – Onlar ne öyle?
İSHAK – Ula ben unutmuşum bunları.. Cigara kağıdı dır.
CEMİL-Jelatin.
İSHAK – Hc, kebap kağıdıdır. Kendime topluyorum.
CEMİL – Ne yapacaksın?
İSHAK – Lazımdır.. Bunlardan bin tane toplayana araba verilermiş, gardiyan söyledi.. Tekerlekli araba…
CEMİL – Tekerleksiz araba olmaz zaten İshak.
İSHAK – Yahu hani sakatlaz biniyorlar ya… Ondan..
CEMİL – Ne yapacaksın sakat arabasını?
İSHAK – Lazımdır.. Çikmcı birisine veririm. Sevaptır.. Cemil.
CEMİL – Söyle..
İSHAK – Bu kağıtlar ayna gibidir ama insan bakınca ken dismi görmüyor. Niye?
CEMİL – Tamam artık, soru sorma İshak.. Yatacağım ben.

Ne kadar zaman geçti, kimse biliniyor. Kimse de merak etmiyor zaten.. Bir şafak vaktini söyledi saatler.. Uyuyordu İshak.. Uyuyordu Cemil Açıldı demir kapı. Girdi gardiyan.. Uyandırdı içeridekileri.. imam, bir adım gerisinde duruyordu gardiyanın.. Ve diğer ölümlüler…

GARDİYAN – İshak… İshak…
İSHAK – Hı? Ne var?
GARDİYAN – Kalk… Vakit geldi.. Gidiyoruz..
İçinden bir şeyler söküldü Cemil’in
CEMİL – Nereye?
Birden havalara sıçradı İshak…
İSHAK – İşte! Cünüm geldi! Çıkıyorum Cemil… Dur, dur.. Pantolonumu…
Aldı pantolonumu yatağın altından
İSHAK -Aha! Göri misin Cemil, pantolon da ütülenmiş!.. Tam zamanında hem de…
Artık ne duyuyordu ne de görüyordu İshak…
CEMİL -. İshak.
İSHAK – Tam zamanında ütülendi! Hem de tam zamanında! Mektup işe yaradı göri misin Cemil! Bi dakka gardiyan kardaşım pantolonumu giyeyim.
Hırsla giymeye başladı İshak…
İSHAK – Cemil kardaşım, benim için ettiklerini unutmayacağım! Ben gidiyorum, darısı başına.. Bak, şu mektup işini bir daha düşün!.. Merak etme hep seni ziyarete geleceğim.. Bak kurtuldum göri misin Cemil. Dedim sana akıllı adamdır.. Tam zamanında ütülen di.. Akıllı olmasa pantolonu ütüsüz olur mu? Öyle değil mi Cemil.. Öyle değil mi…
CEMİL – Güle güle İshak.. Mektup yazdır..
İshak ‘ı sürükleyerek götürdüklerinde hala bağırıyordu…
İSHAK – Tanı zamanında ütülendi gördün mü Cemil.. Bak sen ütülenmez diyordun ama ütülendi işte hem de tam zamanında değil mi Cemil! Öyle değil mi Cemil! Cemiiil!!
Taş zeminin ortasında, zeminden daha taş bir duruşla kaldı Cemil.. Ve tek bir ses duyuluyordu artık…
Bir mumdur iki mumdur..
Bir mumdur iki mumdur..

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.