‘Ünlü Şiirler’ Kategorisi için Arşiv

Hiçbir şey elinde değildir insanın: Ne gücü, ne güçsüzlüğü, ne de yüreği. Açtığını sansa da kollarını, gölgesi bir haçtır onun. Paramparça olur avucunda sımsıkı tuttuğu mutluluk. Bir garip, bir acılı boşluktur günleri. Mutlu aşk yoktur. Bir başka kader için giydirilmiş Silahsız askerlere benzer hayatı. Çaresiz, kararsız kaldıktan sonra akşamları, Neye yarar ki sabahları erkenden uyanmaları. [...]

orada bizans orada topkapı ve surlar ve rutubet, aslanım! şimdiki zamanlarda aklım geniş zamanlardaki rehavet! şiirdik bütün aşkşamları seninle saçından bir dal düştü yüzünün en ıssız yerine yine sen ve yine sizlik sensiz artık bu şehir faşistanbul!

Acılı yağmurlarla düşmüşüm yere Tatlı su göllerine akamıyorum Yüzüm yüreğim deprem dalgası Bu gül kıyımlarına bakamıyorum Her sevi bir türküdür bağrımda Her öfke bir ağıt Ağıtlar kuşatmış dört yanımı Kendi türkülerimi haykıramıyorum Şarkılarla bezeniyor ufuklar Yüreğim patlıyor dağbaşlarında Yüreğim Sancımı duyar mısın yaralarında Kuş seslerinde yas nağmeleri Şarkılar sabır ve çile makamında

Haydi Abbas, vakit tamam; Akşam diyordun işte oldu akşam. Kur bakalım çilingir soframızı; Dinsin artık bu kalp ağrısı.

Bir kökte uzamış sarmaşık gibi Dökülmüş gerdana saçların güzel Ufukta gözlerin bir ışık gibi Kara bulut gibi kaşların güzel

Har içinde biten gonca güle minnet eylemem Arabi farisi bilmem, dile minnet eylemem Sırat-i müstakim üzre gözetirim rahimi İblisin talim ettiği yola minnet eylemem

sözcüklerim varmıyor uzaklığına, suskundur takvimlerde adım üstelik, bir bir düşüyor bütün öpmelerim, ağır yenilgiler alarak. kalbimse sildi bütün defterlerde, adresini, yokluğunu kıyamet bilerek.